Karanlığın hüküm sürdüğü,
Gün ışığının hiç uğramadığı,
Kara kışın ülkesi.
Rüzgarların soğuk estiği,
Buzdan bir dünya.
Duvarları Rijit duygulardan örülmüş,
Kapıları hep dışa sürgülü,
Gülümsemenin yem olarak
Kullanıldığı kapanlarla dolu.
Tuzağa düşen kalplerin
sorgusuzca katledildiği yer,
Burası yasak şehir.
Sevginin dokunamadığı dışı kabuk bağlamış kalplerin dünyası..
Anlayamaz çözemezsin
Çaresiz kalır kelimeler, bakışlar ve hissedişler.
Özlediğim sevgiden kurulu dünyada yalnız ve tek başımayım
Ve....
Hep yalnız kalacağım.
Yazarın Diğer Yazıları
Siyasetin Siluetleri : Marabalar Çalışır Ağalar Sefa Sürer!..
28 Mart 2025 23:52Bizi Sarıp Sarmalayan Sokaklar, Dünler…
05 Mart 2025 21:39Prof. Dr. Cüneyt Erenoğlu’nun Vizyonuyla ÇOMÜ Zirveye Yürüyor
03 Mart 2025 10:20Zavallılığın Anatomisi: Omurgasızlığın ve Yalakalığın Psikolojisi
25 Şubat 2025 10:47İçimizdeki Çocuğu Öldürmek ve Duyguları Şeytanlaştırmak,
12 Şubat 2025 22:46